Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2012

Αντι σχολίου

Αντί σχολίου σε όσα συμβαίνουν,έκανα κάποιες σκέψεις.

Είναι φορές που η καθημερινότητα σε ξεπερνάει.

Η κακία γύρω σου σε πνίγει.Το συμφέρον που κυβερνά τα πάντα,παρέα με το χρήμα,βασιλεύουν και βασιλεύουν άσχημα.Τυραννικά.

Και λες,δεν μπορεί...Δεν θα αλλάξει κάτι;Πάντα όλα έτσι θα είναι;Γιατί εσύ θυμάσαι και όμορφες στιγμές.Θυμάσαι χρώματα...Πως όλα έχουν γίνει τόσο ασπρόμαυρα;

Και σε κατακλύζουν σκέψεις:

1).Δεν μπορεί.Δεν εξηγείται.Μας ψεκάζουν.Είμαι πιο σίγουρη από ποτέ.Δεν μπορεί να μην βλέπουμε πέρα από τη μύτη μας.Δεν μπορεί να έχουμε γίνει τόσο αδιάφοροι.Τόσο εγκληματικά αδιάφοροι.

2).Κάνουμε πανεύκολη τη ζωή σε όσους θέλουν να ακυρώσουν και να σβήσουν αιώνες Ελληνικής ιστορίας.Με το να δείχνουμε τόσο απροκάλυπτα το μίσος μας για αυτή τη χώρα,τους κάνουμε πολύ εύκολο το έργο της κατάκτησης.

3).Όσο εμείς μισούμε ο ένας τον άλλο,όσο τσακωνόμαστε,όσο σκοτωνόμαστε μεταξύ μας,τόσο όλοι αυτοί που καραδοκούν να μας κατακτήσουν,τρίβουν με ικανοποίηση τα χέρια.Δεν χρειάζεται να κάνουν σχεδόν τίποτα.Είμαστε πολύ απασχολημένοι με το να φάμε ο ένας τον άλλο,για να δούμε ότι έχουν βγάλει το χάρτη και μοιράζουν τα κομμάτια της Ελλάδας,με συννενόηση ποιος θα πάρει το καθένα.

4).Είμαστε τόσο πολύ αντι-ρατσιστές για τους μετανάστες και τόσο πολύ ρατσιστές για το ίδιο μας το αίμα,για τον αδελφό,το φίλο,το γνωστό,το γείτονα κλπ,κλπ,που με μίσος θέλουμε να του βγάλουμε το μάτι.Ζήλεια,κακία,συμφέρον,χρήμα,φθόνος,μπλέκονται σε ένα εκρηκτικό κοκτέιλ.Αλληλοτρωγόμαστε.Όλοι οι Έλληνες μεταξύ μας.Για ασήμαντους λόγους.Συγχωρούμε τα πάντα τους λαθρομετανάστες με τον φόβο μην εκτοξεύσουν οι άλλοι την τραγική βρισιά και μας πούνε ρατσιστές επειδή δεν ανεχόμαστε τις εγκληματικές τους πράξεις.Αντίθετα αν βρεθεί ένας τίμιος μετανάστης ανάμεσα τους,αυτόν τον βάζουμε στο μάτι,γιατί μοιάζει με εμάς.

5).Όσα εκατομμύρια Έλληνες,τόσα εκατομμύρια και οι γνώμες.Κοινώς,δεν θα συννενοηθούμε ΠΟΤΕ.Όλοι είναι τόσο απασχολημένοι να πούνε τη γνώμη τους που δεν ακούνε καμία άλλη.Αγύριστα κεφάλια.Ξερόλες.

6).Ο στόχος που έχουν οι μέλλοντες κατακτητές να διαλύσουν τη χώρα διαλύοντας γλώσσα,θρησκεία,ήθη,έθιμα,παραδόσεις,συνήθειες,παιδεία,οικογένεια,έχει ήδη επιτευχθεί.Μπορούν να είναι ήσυχοι.Εμείς οι ίδιοι τα διαλύσαμε

7).Η οικογένεια διαλύεται σιγά σιγά,τα διαζύγια αυξάνονται καθημερινά,η οικογένεια δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα,τα παιδιά λιγοστεύουν,οι γεννήσεις είναι ελάχιστες,η χώρα γερνάει.

8).Η παιδεία σιγά σιγά διαλύεται.Κάθε καινούριος υπουργός βάζει ένα λιθαράκι να διαλυθεί μια ώρα αρχύτερα.Στα σχολεία έχουν ξεφύγει τα παιδιά.Δεν διδάσκονται τα βασικά.Λέγοντας βασικά,δεν εννοώ τα μαθήματα,αλλά τις αξίες.Σεβασμό,ευγένεια,καλοσύνη,αλληλεγγύη.Ούτε να τις γράψουν δεν ξέρουν πλέον,όχι να τις ακολουθούν.Δεν φταίνε τα παιδιά.Κανείς δεν τα έμαθε.

9).Η γλώσσα δεν διαλύεται;Όλες οι αλλαγές εκεί αποσκοπούν.Σε λίγα χρόνια τα Τούρκικα σίριαλ θα τα βλέπουμε χωρίς υπότιτλους.Τα greeklish έχουν δώσει τη χαριστική βολή στη γλώσσα.

10).Ήθη,έθιμα,παραδόσεις,είναι λέξεις που πλέον όλοι θεωρούν γραφικές.Έχουν μπει όλα αυτά στο περιθώριο και θεωρούνται ξεπερασμένα,αλλά δεν είναι σε καμία των περιπτώσεων.Όλα αυτά μας χαρακτηρίζουν σαν Έθνος.

11).Οι μέλλοντες κατακτητές τρίβουν τα χέρια τους και για το ότι μας έχουν κάνει άθεους.Να μην πιστεύουμε σε τίποτα.Έτσι θα είναι για αυτούς πιο εύκολο να επιβάλλουν τον Ισλαμισμό.Ο τόσο μεγάλος αριθμός Μουσουλμάνων που τείνουν να γίνουν πιο πολλοί από τους Έλληνες,δεν είναι τυχαίος.Κι εμείς αντί να ενωθούμε,ως Χριστιανοί Ορθόδοξοι,το μόνο που κάνουμε είναι να κοροιδεύουμε τη θρησκεία.

12).Η κρίση πρώτα από όλα είναι ηθική και κοινωνική.Μετά είναι οικονομική.Προσπαθούν να μας εξοντώσουν με ό,τι τρόπο έχουν εύκαιρο.Μας βάζουν να σκοτωνόμαστε και στο καπάκι μας εξαθλιώνουν με την ανεργία και με τη διάλυση της αγοράς.

13).Έχουμε ισοπεδώσει τόσο πολύ τα πάντα.Δεν έχει επιζήσει καμία αξία.Βασιλεύει τόσο η κακία,βασιλεύει τόσο η αχαριστία.Δεν μπορείς να εμπιστευτείς,έχουν διαλυθεί οι παρέες,έχουν φαγωθεί μεταξύ τους οι συγγενείς,ο ένας εκμεταλεύεται τον άλλο,ο ένας προδίδει τον άλλο.Κουτσομπολιό,κακία,κάθε μέρα.Ο ένας χαίρεται να βλέπει τον άλλο να δυστυχεί κι αν μπορεί να τον κάνει ακόμα πιο δυστυχή,με προθυμία το κάνει.Δεν έχει μείνει τίποτα.Πλέον γυρνάς την πλάτη και πίσω θα βρεθούν δεκάδες μαχαίρια.

14).Είμαστε πολύ απορροφημένοι να συλλέγουμε υλικά αγαθά,να κάνουμε φιγούρα,να παρουσιάζουμε ψεύτικους εαυτούς,να είμαστε ψευτοδιανοούμενοι,ψευτοανθρωπιστές,και ψεύτικοι γενικά,σε όλα τα επίπεδα.Ζούμε για τη φιγούρα.


Υπο αυτές τις συνθήκες,το μυαλό μου γυρίζει πίσω.

Νιώθω τυχερή που πρόλαβα,έστω και λίγο,μια άλλη Ελλάδα.Αυτή που υπήρχαν γειτονιές,υπήρχαν παρέες.Υπήρχαν φίλοι.Υπήρχαν συγγενείς που νοιάζονταν.Υπήρχαν άνθρωποι να σε βοηθήσουν χωρίς να έχουν συμφέρον.Υπήρχαν παιδιά που παίζαν στους δρόμους.Στα σχολεία τα παιδιά ήταν αγαπημένα και όλα μια παρέα,όχι το καθένα κλεισμένο στον εαυτό του,μπροστά σε μια οθόνη.Το παιδί ήταν παιδί και ο έφηβος έφηβος.Δεν πήγαινε η κάθε 15 χρονη στο σχολείο λες και είναι έτοιμη να βγει στην πίστα ή κάτι χειρότερο,να βγει στο πεζοδρόμιο.Δεν είχε διαβρώσει η μόδα τα μυαλά των παιδιών,να μοιάζει η κάθε κοπελίτσα με τα ανορεξικά μοντέλα της πασαρέλας.Τότε ήμασταν παιδιά.Στην ψυχή κυρίως.Τώρα τα παιδιά δεν έχουν παιδική ηλικία.Φροντίζει η κοινωνία για αυτό,οι γονείς,η τηλεόραση.Φροντίζουν τα παιδιά να μεγαλώνουν πριν την ώρα τους.Γιαυτό γεμίσαμε κομπλεξικούς ενήλικες.

Σε αυτή την πραγματικότητα,κάθε μέρα κάτι σε πληγώνει.Όταν έχεις ζήσει και αλλιώς και έχεις μέτρο σύγκρισης είναι πιο δύσκολο...Τα παιδιά τώρα,δεν έχουν μάθει ότι υπάρχουν χρώματα...Έμεις όμως που μάθαμε στα χρώματα,πως να συνηθίσουμε στο ασπρόμαυρο;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου